Geopolityczne konsekwencje upadku reżimu Baszara al-Asada w Syrii dla Islamskiej Republiki Iranu
DOI:
https://doi.org/10.34739/dsd.2025.01.06Słowa kluczowe:
Iran, Syria, Oś oporu, bezpieczeństo, system międzynarodowyAbstrakt
Celem artykułu jest analiza konsekwencji wydarzeń z grudnia 2024 roku, czyli obalenia reżimu Baszara al-Asada przez siły rebelianckie i przejęcie przez nie władzy w Syrii dla polityki bezpieczeństwa Islamskiej Republiki Iranu. Syrię i Iran łączy wieloletni sojusz oparty na wspólnym przeciwdziałaniu wpływom Stanów Zjednoczonych w regionie Bliskiego Wschodu oraz agresywnej polityce wobec Izraela. Syria przez lata stanowiła trzon idei określanej jako Oś oporu, która obok Syrii i Iranu obejmuje także libański Hezbollah, szyickie milicje w Iraku oraz jemeńskich rebeliantów Huti. Upadek reżimu Asada pod koniec 2024 roku wstrząsnął bliskowschodnim systemem bezpieczeństwa, w tym przyczynił się do osłabienia pozycji Iranu w regionie, a tym samym wymusił na Teheranie szukanie nowych rozwiązań i konieczność uregulowania relacji z nowym rządem syryjskim. W artykule został przedstawiony zarówno zarys zaangażowania Islamskiej Republiki Iranu w syryjską wojnę domową, jak i stanowisko władz irańskich wobec wydarzeń z grudnia 2024 roku oraz podejście nowego rządu w Damaszku wobec potencjalnej współpracy w Iranem.