Wojska Obrony Terytorialnej jako kluczowy element skutecznej obrony cywilnej. Niewykorzystane szanse, możliwe kierunki zmian
DOI:
https://doi.org/10.34739/dsd.2026.01.06Słowa kluczowe:
obrona cywilna, zarządzanie kryzysowe, ochrona ludności, Wojska Obrony Terytorialnej, odporność społeczna, bezpieczeństwo narodoweAbstrakt
W artykule przedstawiono marginalną rolę Wojsk Obrony Terytorialnej w obronie cywilnej w świetle obowiązującej ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej. Główny problem badawczy sfor-mułowano w postaci pytania: w jakim zakresie WOT może stać się kluczowym elementem skutecznej obrony cywilnej? Przyjęto hipotezę, że obrona cywilna koncentruje się głównie na działaniach w sytuacjach kryzysowych, co sprawia, iż w tym kontekście w wielu obszarach jest zintegrowana z funkcjonującym zarządzaniem kryzysowym. Marginalne zaangażowanie WOT do realizacji zadań OC wynika w szcze-gólności z braku precyzyjnych regulacji prawnych. W badaniach zastosowano teoretyczne metody badawcze: analizę, syntezę, interpretację porównawczą, abstrahowanie oraz wnioskowanie. Analiza obejmowała określenie istoty obrony cywilnej, możliwy zakres jej integracji z funkcjonującym obecnie zarządzaniem kryzysowym, zadania powierzone Wojskom Obrony Terytorialnej w ramach OC a także możliwe zmiany zwiększające rolę WOT w obronie cywilnej. Przeprowadzone badania wskazują istotne niedostatki w obecnym systemie, wynikające z przyjętych rozwiązań prawnych. Włączenie WOT do zadań OC stworzy warunki dla formacji do odgrywania kluczowej roli w tym obszarze. Wnioski potwierdzają, że wymaga to jednak kompleksowego podejścia, obejmującego zarówno zmiany legislacyjne, organizacyjne, jak również pełną integrację ochrony ludności i obrony cywilnej z zarządzaniem kryzysowym.
Pobrania