Przyczynek do problematyki wykroczeń językowych
DOI:
https://doi.org/10.34739/Słowa kluczowe:
przestępstwa językowe, prawo karne, lingwistyka prawna, Kodeks karny, Kodeks wykroczeńAbstrakt
Artykuł porusza problematykę przestępstw językowych, karanych na podstawie obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej Kodeksu wykroczeń. Tematyka przestępstw tego typu, ujętych w Kodeksie karnym, była już szczegółowo poruszana przez autorkę w jej wcześniejszych pracach, dlatego głównym celem badawczym niniejszego artykułu jest poszerzenie dotychczasowych wniosków badawczych o czyny mniej szkodliwe społecznie niż przestępstwa, czyli wykroczenia. Praca ma charakter interdyscyplinarny i wpisuje się w obszar badawczy lingwistyki prawniczej (juryslingwistyki).
Pobrania
Bibliografia
Literatura
Austin J.L. (1993): Mówienie i poznawanie: rozprawy i wykłady filozoficzne, Warszawa.
Daniluk P. (red.) (2023): Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa.
Demenko A. (2021): Przestępstwa popełniane przez wypowiedź, Warszawa.
Duklet-Nagórska T., Sitarz O. (red.) (2023): Prawo karne. Wykład akademicki, Warszawa.
Falana-Jafra A. (2021a): Pojęcie przestępstwa lingwistycznego i jego typologie, „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Językoznawcza”, 28 (48), s. 45–56.
Falana-Jafra A. (2021b): Jak nie działać słowami, czyli o penalizowanych aktach mownych w ujęciu prawnym i językoznawczym, „Konteksty Społeczne”, 1 (17), s. 47–59.
Falana-Jafra A. (2021c): Milczenie jako performatywny akt przestępczy na przykładzie Kodeksu karnego, „Poradnik Językowy”, 10 (11), s. 66–76.
Gardocki L. (2019): Prawo karne, Warszawa.
Horyń E., Młynarczyk E., Żmigrodzki P. (red.) (2021): Język polski. Między tradycją a współczesnością, Kraków.
Kalisz A., Sadło-Nowak A. (red.) (2022): Prawo wykroczeń. Ujęcie normatywne i prak-tyczne, Szczytno.
Kowalczyk J. (2020): Milczenie jako specyficzna forma komunikatu w dyskursie prawnym, „Respectus Philologicus”, 37, s. 104–133.
Kulacka A. (2011): Wypowiedzenia performatywne i konstatywne. Teoria aktów mowy, „Kształcenie Językowe”, 9 (19), s. 81–90.
Lachowski J. (red.) (2021): Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa.
Levinson S.C. (2010): Pragmatyka, Warszawa.
Marek A., Marek-Ossowska A. (2023): Prawo wykroczeń (materialne i procesowe), Warszawa.
Morawski L. (2004): Wstęp do prawoznawstwa, Toruń.
Nazar-Gutowska K. (2012): Groźba bezprawna w polskim prawie karnym, Warszawa.
Nazaruk S.K. (2023): Emotikony i emoji – problem czy atut w komunikacji (na podstawie badań uczniów szkół podstawowych), „Społeczeństwo, Edukacja, Język”, 17, s. 157–169.
Niećko-Bukowska B. (red.) (2017): Oblicza odpowiedzialności. Perspektywa aksjolingwistyczna, Poznań.
Pieńkos J. (1999): Podstawy juryslingwistyki. Język w prawie – prawo w języku, Warszawa.
Kalisz R. (1993): Pragmatyka językowa, Gdańsk.
Tuleja P. (red.) (2023): Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa.
Warchala J. (2013): Kilka słów o milczeniu, „Konteksty Kultury”, 4 (10), s. 458–467.
Wierzbicka A. (1987): English Speech Act Verbs: A semantic dictionary, Sydney.
Zieliński M. (2017): Wykładnia prawa. Zasady – reguły – wskazówki, Warszawa.
www.sjp.pwn.pl (dostęp: 5 VIII 2025).
Wykaz aktów prawnych
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny, Dz.U. nr 88 poz. 553 z późn. zm.
Ustawa z dnia 20 maja 1971 roku Kodeks wykroczeń, Dz.U. nr 12 poz. 114 z późn. zm.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Conversatoria Linguistica
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
