Strategia i struktura bazy szkolenia lotniczego a strategia rozwoju personelu SIL

Abstrakt

Bazę szkolenia lotniczego należy traktować jako system otwarty, gdyż w sposób ciągły pozostaje ona w interakcji ze swoim otoczeniem, wymieniając zasoby materialne i informacyjne, produkty oraz energię. Jednocześnie podlega procesom adaptacyjnym wobec czynników zewnętrznych, co warunkuje skuteczną realizację jej celów. Współczesna baza szkolenia lotniczego funkcjonuje ponadto w środowisku o charakterze wysoce dynamicznym, które wymusza elastyczność i zdolność do nieustannego dostosowywania procesów operacyjnych. Celem artykułu jest wskazanie na rozwiązania stosowane w zakresie strategii, struktury organizacyjnej oraz strategii rozwoju personelu służby inżynieryjno-lotniczej w bazie szkolenia lotniczego. Przedmiotem badań jest baza szkolenia lotniczego, zaliczana do grupy organizacji o wysokiej technologii (high-tech). W opracowaniu posłużono się metodami analizy literatury przedmiotu, sondażu diagnostycznego oraz analizy dedukcyjnej, pozwalającej na eksplorację i interpretację prezentowanego problemu. Strategia rozwoju personelu SIL jest postrzegana jako proces zorientowany na poszerzanie potencjału personelu, zarówno w kontekście awansu, jak i przekształceń organizacyjnych. Aby strategia rozwoju personelu SIL skutecznie wspomagała realizację strategii organizacji i pozwalała na jej konkretyzowanie, konieczne jest silne powiązanie między nimi.