EWOLUCJA POGLĄDÓW NAUCZYCIELEK NA TEMAT ZDALNEGO KSZTAŁCENIA DZIECI ZE SPECJALNYMI POTRZEBAMI EDUKACYJNYMI W DOBIE EPIDEMII COVID-19 W PERSPEKTYWIE TEORII KRYZYSU - Żuraw, Hanna (Student Niepełnosprawny. Szkice i Rozprawy, 2022)
Celem teoriopoznawczym badań było poznanie zmian w poglądach nauczycielek na temat pracy zdalnej z uczniem o specjalnych potrzebach edukacyjnych podczas epidemii COVID-19. Celem praktycznym było sformułowanie zaleceń dotyczących organizacji pracy pedagogicznej w przyszłości – gdyż kryzysy są cechą czasów ponowoczesności. Nauczycielki zareagowały typowo na sytuację kryzysu. Początkowo obawiały się, że edukacja będzie niemożliwa, a sami uczniowie nic nie zyskają. Dostrzegały trudności. Po okresie swoistego obezwładnienia nową sytuacją dostosowały się do nowych warunków, wykazały się potencjałem kreatywności oraz przeszły od uprzedzeń do rozwijania kompetencji. Edukacja zdalna obnażyła luki w zakresie wyposażenia sprzętowego szkół. Ujawniła zagrożenia wynikające z pozbawienia dzieci wsparcia psychologicznego i ich samotności. Elementarne znaczenie miało zintegrowanie działań wszystkich podmiotów edukacji: nauczycieli, rodziców i uczniów. Realizowano program nauczania, rozwijano kompetencje rodziców, nauczycieli i uczniów w warunkach trudnych. Praca ta miała formę nieplanowanego, szeroko zakrojonego eksperymentu pedagogicznego, wymuszonego przez życie. Uzmysłowiła ona doniosłość i różnorodność funkcji szkoły i nauczyciela.