Doskonalenie systemu zarządzania kryzysowego na podstawie doświadczeń powodzi w Polsce z 2024 r. - Kochanowicz, Małgorzata; Bryczek-Wróbel, Patrycja (De Securitate et Defensione. O Bezpieczeństwie i Obronności, 2026)
Praca ma celu przedstawienie propozycji doskonalenia polskiego systemu zarządzania kryzysowego w kontekście doświadczeń z powodzi, która miała miejsce w Polsce w 2024 r. Publikacja powstała na podstawie aktualnych badań, posiada aspekt poznawczy i praktyczny. Dotyka niezwykle is-totnego zagadnienia, to jest sposobu ochrony życia i zdrowia ludzi podczas powodzi. Metody badawcze: Podstawową metodą badawczą była jakościowa analiza empiryczna, przeprowadzona przy użyciu otwartych wywiadów pogłębionych. Wywiady przeprowadzono z przedstawicielami kadry kierowniczej administracji samorządowej i powiatowych centrów zarządzania kryzysowego, którzy pełnili swoje obowiązki służbowe podczas powodzi, która miała miejsce we wrześniu 2024 r. Analizę empiryczną uzupełniono metodą teoretyczną, polegającą na krytycznym przeglądzie literatury przedmiotu oraz metodą wnioskowania deduk-cyjnego. Przedmiotem badań były formy wsparcia uznane za kluczowe w kontekście powodzi, która miała miejsce w Polsce we wrześniu 2024 r., a także katalog problemów i wyzwań ujawnionych podczas akcji ra-towniczych i pomocowych. Głównym celem badań było sformułowanie propozycji usprawnienia systemu zarządzania kryzysowego w przypadku powodzi, z uwzględnieniem doświadczeń i problemów zidentyfikowanych podczas wydarzeń z września 2024 r. W badaniu sformułowano dwa główne pytania badawcze: (1) Jakie były kluczowe problemy, z jakimi borykali się mieszkańcy obszarów dotkniętych powodzią we wrześniu 2024 r.? oraz (2) Jakiego rodzaju pomoc należy zapewnić, aby skutecznie zminimal-izować negatywne skutki tego zdarzenia? Główne wnioski: System zarządzania kryzysowego powinien uwzględniać regulację następujących kwestii: 1) szkolenia z zakresu reagowania kryzysowego dla pra-cowników placówek edukacyjnych i opiekuńczych, w których przebywają osoby małoletnie; 2) precyzyjne wyznaczenie miejsc ewakuacyjnych odpowiednich do rodzaju i skali zagrożenia; 3) organizacja tymczasowego zakwaterowania i miejsc zastępczych dla ofiar; 4) usprawnienia zapewniające szybką ocenę uszkodzonych budynków i pomoc w naprawach; 5) środki mające na celu szybkie przywrócenie infrastruktury i warunków sanitarnych; oraz 6) zwiększenie liczby personelu administracyjnego proporcjonalnie do skali kryzysu.